พ่อท่านกล่ำ

คลิ๊ก เพื่อเข้าชมร้าน อ้นสมุย

 

พ่อท่านกล่ำ วัดศาลาบางปู 

 

 

ประวัติ พระครูวิสุทธิจารี (พ่อท่านกล่ำ) วัดวิสุทธิยาราม (วัดศาลาบางปู)

ทวดชื่อ ขุนหลวง จารเรก

ปู่ชื่อ นายช่วย (ขุนศรี)         ย่าชื่อ นางอิ่ม

โยมบิดาชื่อ  นายหนูครุฑ         โยมมารดาชื่อ นางแป้น คีรีนาถ

บ้านเดิมอยู่บ้านดวด (ลายสาย)

พระครูวิสุทธิจารี บวชสามเณรที่วัดจันพอ ท่านเคยได้รับพระราชทินนาม "พระครูวิสุทธิจารี" ซึ่งแปลว่า ผู้รักษาซึ่งพรหมจรรย์ อันเป็นราชทินนามตกทอดมาจาก พระครูวิสุทธิจารี (พ่อท่านพุ่มเฒ่า ) หรือที่รู้จักกันในนาม พ่อท่านพุ่มวัดจันพอ ซึ่งเป็นพระอาจารย์ของ พระครูวิสุทธิจารี (พ่อท่านกล่ำ) ต่อมาเมื่อปี 2497 ได้จัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ที่บ้านศาลาบางปู จนได้รับพระราชทาน พัทเสมา เมื่อปี พ.ศ. 2517 พระครูวิสุทธิจารี ได้พัฒนา สร้างเสนาสนะ ร่วมกับญาติโยม ตลอดจนถึงปี พ.ศ. 2530 พระครูวิสุทธิจารี ได้มรณภาพลง ขณะอายุได้ 96 ปี ซึ่งในขณะนี้รูปสังขารของพระครูวิสุทธิจารี ก็ยังคงเก็บอยู่ในมณฑป วัดวิสุทธิยาราม ซึ่งเส้นเกศา หรืออวัยวะอื่น ๆ ก็ยังคงอยู่ในสภาพเดิม ซึ่งญาติโยมที่รู้ภูมิหลังของท่าน ต่างก็คิดว่า ท่านเป็นผู้รักษาพรหมจรรย์เป็นอริยสงฆ์ซึ่งอยู่ในข้อปฏิบัติอย่างเคร่งครัด รูปสังขารของท่านจึงอยู่ในรูปเดิม ปัจจุบันพระครูเมตตาคุณากร(เปลี่ยน กนฺตสีโร) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาส องค์ปัจจุบัน ได้ร่วมก่อสร้างโบสถ์ ต่อเนื่องจาก พระครูวิสุทธิจารี จนแล้วเสร็จ และทำการยกช่อฟ้าขึ้นในปี พ.ศ. 2535

  

.....วัดศาลาบางปู.....

  

 

            

                  หลายวันก่อนได้ ไปกราบนมัสการพ่อท่านกล่ำที่ วัดศาลาบางปู ซึ่งท่านเป็นพระที่ผมและอีกหลาย ๆ ท่าน เคารพนับถือมาก โดยเฉพาะคนในพื้นที่ ซึ่งถ้าไปแถว ๆ วัดศาลาบางปูก็จะเห็นทุกคนแถว ๆ นั้น แขวนเหรียญ พ่อท่านกล่ำ แขวนเดียวกันทุกคน และเป็นเหรียญที่คนแถวนั้นหวงแหนมาก คงเป็นเพราะประสบการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นทางด้านเมตตามหานิยม , คงกระพันชาตรี , หรือแคล้วคราดปลอดภัยจากการเดินทางมานับครั้งไม่ถ้วน ด้านบนเป็นภาพบรรยากาศภายในวัดครับ

 

 

.....สรีระพ่อท่านกล่ำ.....

 

      

                  ขอกราบ อนุญาตพ่อท่านกล่ำ วัดศาลาบางปู ขอนำรูปสรีระของพ่อท่านกล่ำและรูปในวัด มาเผยแพร่ โดยมีวัตถุประสงค์อันดี มิได้มีเจตนาเป็นอื่นใด ข้าพเจ้าขอกราบอนุญาตมา ณ ที่นี้ด้วยเถิด สาธุ 

                  สรีระพ่อท่านกล่ำ ในโลงแก้วครับ น่าอัศจรรย์ ไม่เน่าไม่เปื่อย เส้นเกศา ของพ่อท่านกล่ำ แม้ว่าท่านจะละสังขารไปนานแล้ว และเส้นเกศาก็ยาวขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องปรงเกศาทุก ๆ ปีครับ